با کلمه

با ذکر

با عشق و با دعا

با راز و نیاز

با تکه های دل و پاره های روح

خدا را صدا کن

با پاهای سرد و خسته

با چشای پینه بسته

پا شدم بیام سراغت

که دیدم دلم شکسته

دلمو روونه کردم

تا بیاد به بارگاهت

شاید از روی کرامت

بهش افتاد یه نگاهت

من تو این دنیای غربت

یه غریب بی پناهم

جز تو هم کسی ندارم

بخون از موج نگاهم

بی تو نمی توانم زیست...

دست به دامن هر دوست شده ام پریشان شده ام آخر

از روزگار به سر بردن با غیر تو پشیمان شده ام

آخر از گلهای بوستان جز شکستن هیچ حاصل نگشت

و از پیمان دوستان جز گسستن هیچ بهره ای نداشت

بی تو...

بی تو اگر خود بخواهم نیز، نمی توانم زیست...

من اندکم و تو بسیار

مرا خواب می برد و تو بیداری

در همه احوال چشم به ما داری...

آنی تو که حال خسته حالان دانی

احوال دل شکسته بالان دانی

گر خوانمت از سینه ی سوزان شنوی

ور دم نزنم زبان لالان دانی