"حرفی از نام تو"(سروده ی قیصر امین پور)

ناگهان دیدم سرم آتش گرفت

سوختم، خاکسترم آتش گرفت

چشم واکردم، سکوتم آب شد

چشم بستم، بسترم آتش گرفت

در زدم، کس این قفس را وانکرد

پر زدم، بال و پرم آتش گرفت

از سرم خواب زمستانی پرید

آب در چشم ترم آتش گرفت

حرفی از نام تو آمد بر زبان

دستهایم، دفترم آتش گرفت

 

میگم ببخش !

حواسم نیست که تو حتما بخشیدیم که من دارم با تو حرف می زنم...

میگم ازم دور نشو!

حواسم نیست که تو هیچ وقت دلت نمیاد از من به اندازه ی من دور بشی...

میگم ببخش!

حواسم نیس اگه یه لحظه موقع نگاه کردنم پلک بزنی من دیگه نیستم...

خدای همیشه ی من:

درخواست بخشش فقط برای اینه که بگم حالا هستم کنار همواره ی بودنت...

التماس نگاه برای اثبات نفس کشیدنمه توی ازل تا ابد نگاهت...

خدای همیشه ی من:

"میم" بودنم رو چه طور ابراز کنم در تمام حضورت...؟؟؟