87 هم با همه خوبی ها و بدیهاش گذشت...

چیکار کردیم؟؟؟

سال جدید رو چطوری می خوایم تحویل کنیم؟

با چه ذهنیتی؟

با چه برنامه هایی؟

قولایی که سال قبل موقع سال تحویل به خودمون دادیم یادمون هست؟

چند درصدشو عملی کردیم؟

اون آدمی که قرار بود سال 88 بشیم، شدیم؟!!؟

خدایا:

متأسفم...بازم نشد...نتونستم...کوتاهی کردم...

چه خوب شد سال نو هست که یه نیم نگاهی هم به دلم بندازم...

دیگه بدجوری زنگار بسته...رنگ و روش دیگه پریده...

نزدیک بود دیگه دل خودمو هم نشناسم...

خوب شد نزدیک سال نو شد تا برم سراغ خونه تکونی دلم...

البته اگه قابل رفت و روب باشه!!!خدایا تو خونه تکونی دلم کمکم می کنی؟؟

میدونی که دست تنها نمی تونم...!

پیشاپیش عید همگی مبارک...

تو رو خدا موقع تحویل سال منو فراموش نکنید...

به خاطر همه ی بدیهام معذرت می خوام (قابل توجه اونایی که ازم دلخورن)

"لحظه ی سال تحویل یادمون نره واسه فرج آقا دعا کنیم"

کاغذ،قلم،دو چشم ورم کرده،دل...سلام

آقا اجازه! آمده ام باز پشت بام

ها می کنم که گرم شود دستم از بخار

من سردم است میکشد آغوشم انتظار

تصویر آسمان پرخش شد نیامدی

یگ گان هشتمین دهه هشت شد نیامدی

هشتاد وهشت بهانه سین بی حضور تو

هشتاد و هشت بهار زمین بی حضور تو

تا کی؟ الی متی؟ همه را پیر کرده ای

آقا اجازه! فکر کنم دیر کرده ای

آخر چرا؟ نگو که دعایت نمی کنیم

شبهای سرد جمعه دعایت نمی کنیم

من هر قنوت نام تو را گریه می کنم

شب در سکوت نام تو را گریه می کنم

حتی اگر شکوفه کند بی تو باغمان...

عادت کند نبود تو را چشم آسمان...

حتی اگر نفس به تو بی اعتنا شود....

پروانه ها اگر که تو را یادشان رود...

آقا اجازه!"ما دلمان تنگ می شود"

87 هم تموم شد...خدای خوب همیشگی به خاطر همه چی ممنون

تو لحظه های آسمونیتون به یادم باشید

[همیشه به یادتون:سارا]

به امید وصل می آیم و شرمنده ایم که همه عمر غافل بودیم

خدایا دستان قنوتمون رو از ستاره های باران زده لبریز کن...

می گویند آنجا دیگر نمی توانی دروغ بگویی...

می گویند زبانت قفل می شود ،دست و پایت حرف خواهد زد...

نمی خواهم دروغ بگویم...نیازی نیست...

قاضی دادگاه مرا از پیش می شناسد،جرم و جنایتم را هم می داند...

خودش مرا آفریده است...

اگر حکم سوزاندنم هم بدهد گلایه ای نیست...

طبیب است،زخمی را مرهم می گذارد،زخمی را می سوزاند...

شفیع است،زودتر از هرکس شفاعتم می کند، می بخشدم، مراقبم می شود...

من هم او را به نام می شناسم، راضی،کسی که زود راضی می شود...

وقتی به این اسمها(قاضی و راضی)فکر میکنم، می بینم زودتر از آنکه آتش،خاکسترم کند،شرمندگی آبم خواهد کرد...

خلوت لحظه هایم را با یاد تو پر می کنم و امیدوارم الطاف خداوندی ات را...

خدایا تویی که گره از بغض های حنجره ام می گشایی و در دشتهای وسیع معرفت جاری ام می کنی...

ای که هستی ام را با روشن ترین ثانیه ها رقم می زنی

و پنجره های آگاهی را بر چشمهای شب گرفته ام باز می کنی...

ای خوب زوال ناپذیر:

معاصرم کن با آینه ها تا زاویه های وجودم را به خانه تکانی ببرم...

آمده ام تا در فرم آسمانی لبخندت بسوزا نی ام...

آمده ام تا قبولم کنی...

من به گشودن درهای رحمتت امید دارم...

با کلمه

با ذکر

با عشق و با دعا

با راز و نیاز

با تکه های دل و پاره های روح

خدا را صدا کن

با پاهای سرد و خسته

با چشای پینه بسته

پا شدم بیام سراغت

که دیدم دلم شکسته

دلمو روونه کردم

تا بیاد به بارگاهت

شاید از روی کرامت

بهش افتاد یه نگاهت

من تو این دنیای غربت

یه غریب بی پناهم

جز تو هم کسی ندارم

بخون از موج نگاهم

بی تو نمی توانم زیست...

دست به دامن هر دوست شده ام پریشان شده ام آخر

از روزگار به سر بردن با غیر تو پشیمان شده ام

آخر از گلهای بوستان جز شکستن هیچ حاصل نگشت

و از پیمان دوستان جز گسستن هیچ بهره ای نداشت

بی تو...

بی تو اگر خود بخواهم نیز، نمی توانم زیست...

من اندکم و تو بسیار

مرا خواب می برد و تو بیداری

در همه احوال چشم به ما داری...

آنی تو که حال خسته حالان دانی

احوال دل شکسته بالان دانی

گر خوانمت از سینه ی سوزان شنوی

ور دم نزنم زبان لالان دانی

من تو این دنیای غربت یه غریب بی پناهم

جز تو هم کسی ندارم بخون از موج نگاهم

 چه لحظه ای..!!؟

                    دوباره حس گنگ لمس نفس هایم.

                    دوباره بهانه های رنگی

                    پاییز و نگاه بهت زده ام..

                    پر از بغض و لبخند

                     نفس های خسته

                    و حس بودن دوباره....

تــــــولدم مبـــارک

و فردای آنروز خدا آمد...

و توی قلبم نشست...

و در را به سوی همه پشت خود بست...

و من روی آن در نوشتم:

"ببخشید، دیگر برای شما جا نداریم

از این پس، به جز او کسی را نداریم..."